People of Note

Er is nu een groeiend aantal spellen waarin muziek een centrale rol speelt, zonder strikt ritme-gebaseerde titels zoals Guitar Hero en dergelijke te zijn. Voorbeelden zijn Unbeatable, The Artful Escape, No Straight Roads, Stray Gods en natuurlijk het werkelijk briljante Hi-Fi Rush en Sayonara Wildhearts.



Nu is er een nieuw spel aan de horizon: People of Note, dat verschillende muziekgenres combineert met een luchtig turn-based rollenspel, bijna een 'rollenspel-licht'. Als je de eenvoudige rollenspelmechanieken accepteert, werkt het eigenlijk best goed.

Je neemt de rol van Cadence aan, een jonge vrouw die ervan droomt een grote muziekwedstrijd in haar geboortestad te winnen, maar nadat ze haar eigen popnummer heeft uitgevoerd tijdens een open auditie, naar huis wordt gestuurd omdat een van de juryleden simpelweg vindt dat ze niet goed genoeg is. Het blijkt echter dat deze jurylid ook de manager is van Smolder, de populairste boyband aller tijden, die dezelfde muziekwedstrijd voor de achtste keer op rij zullen winnen, dus er kan sprake zijn van kwaadwillig opzet.




Cadence besluit echter dat dit simpelweg niet gaat gebeuren. Ze zet zich nu in om een band samen te stellen die haar een breder muzikaal bereik kan geven, en dat doet ze in verschillende kleine werelden, elk geïnspireerd door verschillende muziekgenres, waaronder Durandis (rock, punk, grunge en metal) en Lumina (elektronische muziek). Maar zoals altijd gebeuren er onverwachte dingen; onder andere komen er vier magische 'Keys of Note'-beeldjes midden in het spel en natuurlijk wordt alles ingewikkelder dan Cadence had gehoopt.

Dus ga je op pad om deze kleine, semi-lineaire en semi-open themawerelden te verkennen, waar je verschillende (best goede) puzzels tegenkomt om op te lossen, kisten te plunderen en natuurlijk veel turn-based gevechten tegen diverse muzikale vijanden. In principe werken de gevechten precies zoals we gewend zijn in het genre, waarbij je verschillende soorten aanvallen kunt uitvoeren, verschillende vaardigheden kunt gebruiken en je teamleden kunt genezen en versterken als het jouw beurt is. Bij het aanvallen, net als in Clair Obscur: Expedition 33, moet je op het juiste moment een reeks knoppen indrukken om het meeste uit je aanval te halen.




In lijn met het muzikale thema van het spel bevatten de gevechten ook verschillende muzikale wendingen. Onder andere heeft elk groepslid zijn eigen muziekgenre, en wanneer de muziek tijdens gevechten verschuift naar een van de genres die bij een groepslid horen, worden de statistieken van dat lid verhoogd zolang de muziek in dat genre doorgaat. Een andere functie is dat alle leden van je groep een mashup-meter hebben, en zodra deze vol is, kun je een mashup-aanval uitvoeren door de verschillende muziekgenres te combineren tot één zeer krachtige muzikale aanval.

Het is ook vermeldenswaard dat je onderweg zogenaamde "puzzelgevechten" kunt tegenkomen, waarbij je met behulp van vooraf gedefinieerde attributen en wapens vijanden op specifieke manieren en binnen een bepaald aantal rondes moet verslaan. Er zijn er niet bijzonder veel, maar ze zijn best interessant en helpen je op deze manier je wapens en vaardigheden goed te leren kennen.




Zoals ik aan het begin zei, zou ik People of Note categoriseren als een licht rollenspel. In dit geval betekent dat eigenlijk gewoon dat het werkt als een volwaardige RPG, maar het is gewoon lang niet zo diep, en er zijn niet veel statistieken, aanvallen of vaardigheidsupgrades om bij te houden, maar de aanwezige werken heel goed. Het is echter vreemd dat er vrijwel geen verdedigingsopties zijn in het gevechtssysteem, dus je moet gewoon je tanden op elkaar bijten als het de beurt is aan de vijand en ze besluiten je met een gitaar op je hoofd te slaan.

Het verhaal wordt voortgedreven door veel dialogen tussen Cadence en de mensen die ze onderweg ontmoet, en de stemacteurs zijn erg goed, vooral de oude rockmuzikant Fret, die erg goed gecast is. Naast deze dialogen wordt het verhaal af en toe ook verteld via vrij goed gechoreografeerde muzikale nummers/optredens, die het spel soms een bijna muzikaal gevoel geven en ze zijn echt goed. Je kunt hier hieronder een voorbeeld van zo'n exemplaar zien.